ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ ΒΑΓΓΕΛΗ ΧΡΟΝΗ ΣΤΟΝ ΦΙΛΟ ΤΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΝΙΚΑΝΔΡΟΥ28.12.2023Ο Ανδρέας υπήρξε ένας σημαντικότατος στενός συνεργάτης σχεδόν από την ένταξή του στον Όμιλο των επιχειρήσεων Λάτση το 1979. Ως οικονομικός διευθυντής των επιχειρήσεων με έδρα την Αθήνα, την Γενεύη και την Τζέντα έως το 2001 ταξίδευε διαρκώς, πάντα με μία βαλίτσα στο χέρι και πολλά ξενοδοχεία της Γενεύης και της Σαουδικής Αραβίας είχαν καταστεί για εκείνον ένα δεύτερο σπίτι.Η συνεργασία του με τον ιδρυτή του Ομίλου Γιάννη Λάτση υπήρξε στενή και ουσιαστική όπως και με τον Σπύρο Λάτση μέχρι πρόσφατα. Και οι δύο εκτιμούσαν και εμπιστευόταν την κρίση και τις προτάσεις του. Ο Ανδρέας ποτέ δεν τους απογοήτευσε.Από το 2001 και μέχρι και τις 9 Νοεμβρίου 2023 υπήρξε Σύμβουλος επί οικονομικών θεμάτων στις εταιρείες του Ομίλου στον Αραβικό κόσμο. Τα ταξίδια αυτή την περίοδο ελαττώθηκαν αλλά και πάλι ήταν αρκετά. Με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο τα ταξίδια του στην Σαουδική Αραβία δεν θα ήταν ποτέ κατευθείαν αλλά θα περνούσαν για ανταπόκριση από την Λευκωσία. Υπήρξε ιδιαίτερα αγαπητός σε όλους τους συνεργάτες που έρχονταν σε απευθείας επαφή μαζί του ακόμη και στις άλλες χιλιάδες συνεργατών μας που η φήμη του είχε ήδη εξαπλωθεί. Οι συνεργάτες μας εκτίμησαν τον ταπεινό του χαρακτήρα, τον επαγγελματισμό του, τον δίκαιο τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε και για πάρα πολλούς υπήρξε ένας δάσκαλος και παράδειγμα προς μίμηση.Τα τελευταία δώδεκα χρόνια είχα την τύχη να συνεργάζομαι μαζί του ακόμη πιο στενά και σε καθημερινή βάση εκτός από τα μικρά διαστήματα που επισκεπτόταν την γενέτειρά του την Κύπρο. Η τελευταία πενταετία στα γραφεία του Σπύρου Λάτση στην Αθήνα μας έφερε ακόμη πιο κοντά και είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε ο ένας τον άλλον σε βάθος και να γίνουμε καλοί φίλοι.Ο Ανδρέας υπήρξε και για μένα ένας δάσκαλος και πρότυπο σε αρκετά θέματα. Η δικαιοσύνη ήταν το μεγαλύτερο του προτέρημα. Τίμιος, εργατικός, ακούραστος, πιστός φίλος με όσους συναναστράφηκε, χαμογελαστός και πάντα με μία καλή κουβέντα στα χείλη. Δεν του έλειπε βέβαια η αυστηρότητα καθώς και η επιμονή του πολλές φορές αλλά στο τέλος πάντα αποδείκνυε το σωστό και δίκαιο των απόψεών του. 2Εκτίμησα σε μέγιστο βαθμό την αγάπη και την αφοσίωσή του στην οικογένειά του. Οι αναφορές του στην αγαπημένη του Φιφή και τα λατρευτά του παιδιά Νίκο, Κική και Λένα ήταν καθημερινές και πάντα με μεγάλη αγάπη και τρυφερότητα. Αγαπούσε και μιλούσε με ξεχωριστό τρόπο για όλα τα μέλη της οικογενείας του και τα εγγόνια του με ένα παράπονο πως δεν τα έζησε τόσο όσο θα επιθυμούσε.Σχεδόν κάθε ημέρα αναφερόταν με τρυφερότητα στους συμμαθητές του και την αγαπημένη του Αγία Βαρβάρα για την οποία οι διηγήσεις ξεπερνούσαν κάθε ρεαλισμό και έφταναν σε ένα λογοτεχνικό πλέον επίπεδο.Κάθε απόγευμα στις 14.30 με 15.00 ο Γιάννης ή ο Μηνάς τον μετέφερε στο σπίτι του στον Χολαργό για να μην κρυώσει το φαγητό που του είχε προετοιμάσει η Φιφή.Αρκετές φορές παρασυρόμενος από τις συζητήσεις με την Αργυρώ, τον Λεονάρδο, την Φωτεινή και την Αγγελική καθυστερούσε την αναχώρησή του.Ατελείωτες οι ιστορίες που διηγούταν για το αγαπημένο του νησί και χαίρομαι που τον έπεισα το 2018 να εκδώσει από τις εκδόσεις Καστανιώτη το βιβλίο του ‘ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΑ ΧΡΟΝΙΑ’ που δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα είδος αυτοβιογραφίας της σημαντικής του πορείας και της δημιουργίας της οικογενείας του. Το 2021 από τις εκδόσεις Στοχαστής κυκλοφόρησε το δεύτερο βιβλίο του με τον τίτλο ‘ΑΝΘΡΩΠΟΙ, ΠΛΙΝΘΟΙ ΚΑΙ ΧΕΛΙΔΟΝΙΑ΄. Οι αναμνήσεις του από την Κύπρο τα χρόνια του 1940.Θα ακολουθούσε και ένα τρίτο βιβλίο με τα ήθη και τα έθιμα του νησιού αλλά δεν πρόφτασε να το εκπληρώσει. Ποιος ξέρει, ίσως να είναι τυχεροί οι Άγγελοι να το απολαύσουν.Ο Ανδρέας τα τελευταία 44 χρόνια άφησε την σφραγίδα του με ένα μοναδικό τρόπο στον Όμιλό μας και θα παραμείνει ζωντανός στη μνήμη και στην καρδιά μας.Τον αποχαιρετούμε με το ποίημα ΄ΝΕΟΙ ΣΤΟΝ ΑΔΗ΄.

Στον θάνατο όλοι νέοι είμαστεκαι ως νέοι νεκροί ενταφιαζόμαστεπαίρνοντας την θέση των παλαιών.Οι νεκροί της ημέρας που περνάδεν είναι παρά νέοι νεκροί στον Άδη